Nee – de VvE is niet bevoegd om een eigenaar te dwingen de VvE-bijdrage via een automatisch incasso te voldoen. Het Hof in Den Bosch oordeelde in 2005 dat de bevoegdheid om de wijze van betaling te bepalen noch in het splitsingsreglement noch in de wet is verankerd. [http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:GHSHE:2005:AU6623] Is de wanbetaler rente verschuldigd? Op […]

Formeel hoort dit niet te gebeuren; ieder bestuur (en daarmee iedere VvE) heeft de verplichting om jaarlijks verantwoording af te leggen over de inkomsten en uitgaven. De jaarrekening cq exploitatierekening bepaalt immers wat de definitieve bijdrage is welke elke eigenaar verschuldigd is. Is er geen jaarrekening cq exploitatierekening opgesteld door de VvE, dan is het

Soms komt het voor dat de VvE niet voldoende heeft gespaard om (onverwachte) uitgaven te betalen en is een éénmalige bijdrage van de leden vereist. Een dergelijk besluit dient genomen te worden door de ALV met een gekwalificeerde meerderheid. Afhankelijk van het reglement kunnen voor meerdere kostenposten een éénmalige bijdrage gevraagd worden.

De VvE hoort jaarlijks een begroting op te stellen, maar dit gebeurt in de praktijk niet altijd. Het is dan mogelijk dat de VvE helemaal geen geld spaart voor de jaarlijkse en toekomstige uitgaven. Een andere optie is dat er wel wordt gespaard, maar dat niet duidelijk is waarvoor. Dit is onverstandig, omdat er dan

Ja, alle eigenaren betalen mee aan de gemeenschappelijke kosten op basis van het breukdeel. Ook als een eigenaar geen gebruik maakt van een gemeenschappelijke deel/zaak dient hij op basis van het breukdeel daaraan mee te betalen, tenzij de splitsingsakte anders bepaalt.

Hier bieden wet en reglementen geen uitsluitsel. De Hoge Raad oordeelde in 1989 al dat het mogelijk is als bestuurslid om zelf ontslag te nemen. De rechtbank in Arnhem besloot in 2011 dat zelfs als de VvE het ontslag niet accepteert, het ontslag alsnog geeffectueerd is.

In beginsel is dat niet mogelijk. In alle reglementen is opgenomen dat het bestuur (cq de administrateur) voor onbepaalde tijd wordt benoemd. Hierop kan een uitzondering worden gemaakt in de splitsingsakte. Is daarin een maximale bestuurstermijn (bijvoorbeeld 4 jaar) opgenomen, dan mag daarvan niet worden afgeweken.